Η ύφεση οδηγεί ακόμη και πλούσιες χώρες στο να βάλουν πωλητήριο σε νησιά, λίμνες και ατόλες, αλλά δυσκολεύονται να βρουν αγοραστές
Στη χώρα μας δεν έχει γίνει ακόμη μια αξιόπιστη καταγραφή όλων των νησιών, ιδιωτικών και μη, με αποτέλεσμα το Δημόσιο να χάνει φορολογικά έσοδα. Η Εθνική Στατιστική Αρχή, εν όψει της απογραφής που αρχίζει εφέτος, πιστεύεται ότι θα δώσει μια εικόνα για το πόσα νησιά βρίσκονται σε χέρια ιδιωτών.
Πρόχειρες αναφορές, πάντως, από στελέχη του υπουργείου Οικονομικών σημειώνουν ότι περί τα 60 νησιά και βραχονησίδες ανήκουν σε ιδιώτες, κυρίως εφοπλιστές και επιχειρηματικούς ομίλους. Πολλά εξ αυτών έχουν αρχίσει να αξιοποιούνται τουριστικά ως τόποι παραθεριστικής κατοικίας. Πρόκειται για εκτάσεις οι οποίες ξεκινούν από 100 στρέμματα και ξεπερνούν σε ορισμένες περιπτώσεις και τα 5.000 στρέμματα. Τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με στοιχεία από διεθνείς κτηματομεσιτικούς οίκους, ανάμεσα στους οποίους και η CΒ Richard Εllis, τουλάχιστον τέσσερα νησιά έχουν αλλάξει ιδιοκτησία, ανάμεσα στα οποία και μια νησίδα στον Αργολικό κόλπο. Οι τιμές τους θεωρούνταν μέχρι προσφάτως εξωπραγματικές, σε τέτοιο σημείο μάλιστα που δεν μπορούσαν να αφήσουν ασυγκίνητη την κυβέρνηση, η οποία προσδοκά φόρους από τους ιδιοκτήτες τους. Για να αντιληφθείτε το μέγεθος της τιμής των νησιών που ίσχυε μέχρι πρότινος (προτού ξεσπάσει δηλαδή η οικονομική κρίση), είναι αρκετό το παράδειγμα που δίνουν στελέχη του υπουργείου Οικονομικών, το οποίο δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. Μια μικρή νησίδα, συνολικής επιφάνειας 80 στρεμμάτων, κοστολογήθηκε το 2008 προς 1 εκατ. ευρώ. Ολα τα ελληνικά νησιά όμως που προωθούνται προς πώληση από διάφορα κτηματομεσιτικά γραφεία είναι ιδιωτικά, στα οποία έτσι κι αλλιώς δεν είχαν πρόσβαση οι πολίτες. Ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου προτίθεται, όπως δεσμεύτηκε, να φέρει νόμο σύμφωνα με τον οποίο θα απαγορεύεται η εκποίηση ή μεταβίβαση δημόσιας γης, εκτός αν αποφασίσει διαφορετικά η Βουλή. Ακόμη και αν αποφασισθεί να πωληθεί (ή να αξιοποιηθεί) ένα νησί, δεν είναι και τόσο εύκολη υπόθεση να το αγοράσει κανείς. Πρώτα από όλα χρειάζεται «χοντρό» πορτοφόλι, καθώς η τιμή κάθε νησιού ποικίλλει και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Τα πιστοποιητικά που απαιτούνται δεν είναι και τόσο εύκολη υπόθεση μέσα στη δαιδαλώδη ελληνική γραφειοκρατία, αφού θα πρέπει να εξασφαλισθούν άδειες από τρία υπουργεία: Αμυνας, Υποδομών και Πολιτισμού. Θα πρέπει επιπλέον να εξασφαλίσει άδεια από την Αρχαιολογική Υπηρεσία ότι το νησί δεν διαθέτει αρχαία, όπως και άδεια από τη Δασική Υπηρεσία ότι δεν έχει χαρακτηριστεί δασική έκταση.
Διαβάστε περισσότερα:
-http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artId=385600&dt=20/02/2011#ixzz1ETn8b6XfΝΙΚΟΣ ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ
Στη χώρα μας δεν έχει γίνει ακόμη μια αξιόπιστη καταγραφή όλων των νησιών, ιδιωτικών και μη, με αποτέλεσμα το Δημόσιο να χάνει φορολογικά έσοδα. Η Εθνική Στατιστική Αρχή, εν όψει της απογραφής που αρχίζει εφέτος, πιστεύεται ότι θα δώσει μια εικόνα για το πόσα νησιά βρίσκονται σε χέρια ιδιωτών.
Πρόχειρες αναφορές, πάντως, από στελέχη του υπουργείου Οικονομικών σημειώνουν ότι περί τα 60 νησιά και βραχονησίδες ανήκουν σε ιδιώτες, κυρίως εφοπλιστές και επιχειρηματικούς ομίλους. Πολλά εξ αυτών έχουν αρχίσει να αξιοποιούνται τουριστικά ως τόποι παραθεριστικής κατοικίας. Πρόκειται για εκτάσεις οι οποίες ξεκινούν από 100 στρέμματα και ξεπερνούν σε ορισμένες περιπτώσεις και τα 5.000 στρέμματα. Τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με στοιχεία από διεθνείς κτηματομεσιτικούς οίκους, ανάμεσα στους οποίους και η CΒ Richard Εllis, τουλάχιστον τέσσερα νησιά έχουν αλλάξει ιδιοκτησία, ανάμεσα στα οποία και μια νησίδα στον Αργολικό κόλπο. Οι τιμές τους θεωρούνταν μέχρι προσφάτως εξωπραγματικές, σε τέτοιο σημείο μάλιστα που δεν μπορούσαν να αφήσουν ασυγκίνητη την κυβέρνηση, η οποία προσδοκά φόρους από τους ιδιοκτήτες τους. Για να αντιληφθείτε το μέγεθος της τιμής των νησιών που ίσχυε μέχρι πρότινος (προτού ξεσπάσει δηλαδή η οικονομική κρίση), είναι αρκετό το παράδειγμα που δίνουν στελέχη του υπουργείου Οικονομικών, το οποίο δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. Μια μικρή νησίδα, συνολικής επιφάνειας 80 στρεμμάτων, κοστολογήθηκε το 2008 προς 1 εκατ. ευρώ. Ολα τα ελληνικά νησιά όμως που προωθούνται προς πώληση από διάφορα κτηματομεσιτικά γραφεία είναι ιδιωτικά, στα οποία έτσι κι αλλιώς δεν είχαν πρόσβαση οι πολίτες. Ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου προτίθεται, όπως δεσμεύτηκε, να φέρει νόμο σύμφωνα με τον οποίο θα απαγορεύεται η εκποίηση ή μεταβίβαση δημόσιας γης, εκτός αν αποφασίσει διαφορετικά η Βουλή. Ακόμη και αν αποφασισθεί να πωληθεί (ή να αξιοποιηθεί) ένα νησί, δεν είναι και τόσο εύκολη υπόθεση να το αγοράσει κανείς. Πρώτα από όλα χρειάζεται «χοντρό» πορτοφόλι, καθώς η τιμή κάθε νησιού ποικίλλει και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Τα πιστοποιητικά που απαιτούνται δεν είναι και τόσο εύκολη υπόθεση μέσα στη δαιδαλώδη ελληνική γραφειοκρατία, αφού θα πρέπει να εξασφαλισθούν άδειες από τρία υπουργεία: Αμυνας, Υποδομών και Πολιτισμού. Θα πρέπει επιπλέον να εξασφαλίσει άδεια από την Αρχαιολογική Υπηρεσία ότι το νησί δεν διαθέτει αρχαία, όπως και άδεια από τη Δασική Υπηρεσία ότι δεν έχει χαρακτηριστεί δασική έκταση.
Διαβάστε περισσότερα:
-http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artId=385600&dt=20/02/2011#ixzz1ETn8b6XfΝΙΚΟΣ ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου